وقتی خوب کاوش می کنیم می بینیم آنها به جای آنکه به دنبال انتخاب اصلح باشند به دنبال کشف نظر رهبری هستند و این عمل خود را نتیجه ولایت پذیری خویش می دانند. این در حالی است که رهبر گرانقدر انقلاب اسلامی صریحا اعلام نمودند که "حمایت های من از دولت ناظر به انتخابات نیست و همه افرادی که خود را اصلح می دانند وارد این عرصه شوند."

این روش باعث انفعال، عدم تحرک و سکون و مرده وشی در اردوگاه اصولگرایان و پدید آمدن تعداد زیادی آراء سرگردان شده است و می تواند موجب کاهش مشارکت مردم نیز بشود.

اساساً طبیعت انتخابات این است که هر کس شخصاً به اصلح برسد و برای او تبلیغ کند و به فرض محال که نظر رهبری را هم بداند، هیچ الزامی به متابعت از آن نیست مگر اینکه از زاویه عشق به مساله نگاه کنیم و اینکه عاشق نمی تواند بر خلاف نظر معشوق عمل کند و آنجا که عشق به میان آمد عقل کاره ای نیست.
اما پاسخ همان است که هیچ کس نظر رهبری را نمی داند و این توجیهات همه ناشی از عافیت طلبی و عدم جسارت و عدم ریسک پذیری است.
کاری نکنیم که اصل مترقی ولایت فقیه که نقطه قوت اصولگرایان است با برداشت غلط از آن تبدیل به نقطه ضعف این جریان سیاسی گردد.

نائب رییس فراکسیون مدیریت شهری پیش بینی کرد با توجه به انصراف محمد باقر قالیباف از رقابت های دهمین دوره ریاست جمهوری باید انتظار داشت دولت اعتبارات مترو را به شهرداری اختصاص دهد.

انوشیروان محسنی نماینده چالوس در گفتگو با «فردا» با تاکید براینکه ایستادگی دولت برسر مطالبات مترو نوعی برخورد سیاسی با قالیباف و مجموعه شهرداری تهران بود تاکید کرد با توجه به انصراف قالیباف از نامزد شدن در انتخابات ریاست جمهوری نگاه دولت به مقولات شهری مهربان تر خواهد شد.

محسنی بندپی در این باره افزود: برخورد سیاسی دولت با شهردارتهران مربوط به انتخابات گذشته ریاست جمهوری بود.

نماینده چالوس خاطرنشان کرد: از همان ابتدا که قالیباف به عنوان شهردار تهران انتخاب شد عده ای در جهت ناکارآمد نشان دادن شهردار تهران تلاش کردند ولی قالیباف با مدیریت خود و انتخاب به عنوان یکی از هفت شهردار برتر دنیا به خیلی ها درس مدیریت داد.

محسنی بندپی پرداخت اعتبارت مترو را حق عمومی ملت دانست و در این باره تاکید کرد: دولت با پرداخت مطالبات مترو این حق را بیشتر از این پایمال نکند.

وی در پایان افزود: با وجود تمام نامهرباني‌هايي که نسبت به مترو انجام شد و حتي اعتبارات قانوني آن پرداخت نشده است ولي فعاليت‌ها مترو جاي تحسين فراواني دارد.

یک استاد دانشگاه گفت: قالیباف با انصراف از کاندیداتوری در انتخابات آینده نشان داد که به جای منازعه در قدرت می توان مسالمت آمیز هم رفتار کرد.

دکتر منصور انصاری در گفتگو با خبرنگار «شفاف» در ارزیابی خود از تعریف سیاستمدار مدرن با بیان اینکه سیاستمدار مدرن محصول جامعه مدرن است و با اشاره به اینکه وضعیت ایران به مفهوم کامل مدرن به حساب نمی آید، افزود: بنابراین در کشورمان می توانیم سیاستمدار نزدیک به مدرن داشته باشیم.

وی ادامه داد: یک سیاستمدار مدرن می پذیرد که سیاست محلی برای منازعه قدرت است؛ منازعه برای قدرتی که بتواند بر اساس آن منافع ملی را در آن لحاظ کند.

این استاد دانشگاه با یادآوری این مطلب که سیاستمدار مدرن از طریق کانال های مدرنی مانند تخرب و نهادهای مدنی به رقابت می پردازد، اضافه کرد: این فرد عقل محور بوده و از یک سری اصول مبتنی بر عقلانیت پیروی می کند.

وی کارآمدی را از دیگر شاخصه های یک سیاستمدار مدرن دانست و خاطر نشان ساخت: این کارآمدی مبتنی به عنصری ضروری مانند شایسته سالاری باشد.

انصاری همچنین با تأکید بر اینکه یک سیاستمدار واقعی باید تغییرپذیر باشد، گفت: این شخص با علم به اینکه جامعه و سیاست سیال هستند، مکانیزم هایی دارد که می تواند خود را با شرایط تغییر دهد.

وی در بخش دیگری از اظهارات خود به عملکرد قالیباف در حوزه های شهرداری و نیروی انتظامی و تأکید وی بر عناصری مانند کارآمدی، عقلانیت محوری و شایسته سالاری اشاره و عنوان کرد: قالیباف اصل منازعه قدرت را پذیرفت و با کناره گیری خود از صحنه رقابت انتخاباتی به همه نشان داد که چه موقع باید وارد منازعه قدرت شد و چه موقع باید مسالمت آمیز کنار رفت.

این استاد دانشگاه اظهار داشت: قالیباف در شهرداری کاملاً متفاوت عمل کرده است، تأکید وی بر عقلانیت و کارآمدی نشانه مدیریت بروکراتیک وی است.

وی در ادامه سخنان خود به بحث لزوم توجه به توسعه سیاسی در کشور اشاره کرد و گفت: عدم مشخص شدن دقیق مفهوم توسعه سیاسی در کشور یکی از مشکلات امروز جامعه ایران به حساب می آید.

انصاری با اشاره به اینکه توسعه سیاسی به نوعی مدیریت مطالبات سیاسی به حساب می آید و با بیان اینکه هر گروه و حزب سیاسی نیز باید برای انجام برنامه ای خود به ضرورت توسعه سیاسی توجه کند، افزود: به طور کلی توسعه سیاسی بخشی از علم سیاست است که به رابطه نهادهای سیاسی با هم، رابطه نظام سیاسی با جامعه مدنی و نیز رابطه جامعه مدنی با جامعه مدنی می پردازد.

وی با تأکید بر اینکه تخلف از توسعه سیاسی می تواند بحران ساز باشد، گفت: متأسفانه در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد به دلیل تخلف از توسعه سیاسی شاهد انباشت مطالبات سیاسی بوده ایم که تحقق این امر برای کل سیستم می تواند بحران زا باشد.

انصاری ادامه داد: در این 4 سال فرصت های زیادی برای تقویت جامعه مدنی از دست رفت که در این راستا اصلاح طلبان و اصولگرایان کشور باید با یک تفکر صحیحی بازاندیشی در مفهوم توسعه سیاسی داشته باشند.

«فردا»؛ گروه تحلیل اخبار: از زمان گرم شدن تنور انتخابات ریاست جمهوری دهم تقریبا تمام گروههای سیاسی و چهره های شاخص بر ضرورت رعایت اخلاق سیاسی تاکید می کنند . اما متاسفانه نگاهی گذرا به تیتر روزنامه ها و سایت ها ، تعداد زیاد اخبار کذب منتشرشده در گستره وسیع و واظهارات وعملکرد گروهها و اشخاص نشان می دهد که توصیه به رعایت اخلاق انتخاباتی نیز درحد یک شعار باقي مانده است.

درباره رعایت اخلاق انتخاباتی و لزوم دوری ازسیاست های ماکیاولیستی کم گفته نشده است اما در عمل برخی گروهها از کوچکترین ابزاری برای رسیدن به اهداف خود نمی گذرند و این اصل مهم را که "هدف وسیله را توجیه نمی کند" رعایت نمی کنند.

محمد باقر قالیباف شهردار موفق و محبوب تهران در آخرین مصاحبه مشروح ومفصل خود اعلام کرد که شرایط را برای حضورش درانتخابات ریاست جمهوری مهیا نمی بیند. اگرچه قالیباف از محبوبیت نسبتا بالایی در سطح جامعه به ویژه در طبقه متوسط شهری برخوردار است و داشتن چنین محبوبیتی هر سیاستمداری را وسوسه می کند تا به دنبال افق های جدیدی در عرصه سیاست باشد ، اما وی با رصد فضای مه آلود انتخابات ریاست جمهوری و کارهای باقیمانده اش در کسوت شهردار تهران ،ماندن در سنگر شهرداری و خدمت به شهروندان تهرانی را به حضور در غوغاي انتخابات ریاست جمهوری ترجیح داد.

این رفتار قالیباف اما باعث نشد که گروهها و اشخاص مختلف از محبوبیت قالیباف صرف نظر کنند و هر کس از ظن خود سعی در مصادره انتخاباتی قالیباف کرد.هر روز محافل خاصی با مرور شبانه كتاب « شهریار ماکیاول» و زیر پا گذاشتن اخلاق ، اخبار متفاوتی از گرایش و تمایلات قالیباف به این گروه یا آن گروه سیاسی منتشر می کنند و به این موضوع توجه نمی کنند که قالیباف در همان مصاحبه مشروح به طور تلویحی اعلام کرد که یکی از مهم ترين دلایلش برای کناره گیری از بحث های انتخاباتی نگرانی از آسیب دیدن مدیریت شهر تهران در کشاکش دعواها و جدال های سیاسی است.

این محافل فارغ از این موضوع که تلاش آنها برای مصادره قالیباف به نوعی بی اخلاقی در حق شهردار تهران محسوب می شود به شهروندان نیز مقروض اخلاقی هستند. زیرا همانگونه که شهردار تهران به درستی دریافته است شهروندان متضرر اصلی این بازی سیاسی غیر اخلاقی هستند. این موضوع که تاکنون شهروندان پایتخت به دلیل برخوردهای سیاسی با مسائل اجتماعی، شهری و شهرداری ازبرخی حقوق مسلم و اولیه خود محروم شده اند، شاهد مکرری برعمل غیراخلاقی گروهها و اشخاص در وارد کردن قالیباف به بازی های سیاسی است.

به نظر می رسد سکوت و به تعبیر دیگر واکنش مناسب قالیباف در برخورد با شایعات مطرح شده نیز هوشمندانه و در جهت آسیب ندیدن مدیریت شهر تهران و ضایع نشدن حقوق شهروندان بوده است .زیرا که هر گونه واکنشی به گردباد سیاسی غیر اخلاقی فعلی بر سرعت حرکت آن می افزاید و در نهایت منجر به نقض غرض می شود.

البته عقلانی است که نادیده گرفتن این گردباد تا به آنجا رواست که حقوق شهروندان تهرانی را در خود نپیچد.البته بدیهی است که قالیباف در صورت نزدیک شدن چنین خطری به حریم حقوق شهروندان برای دفاع از این حریم و تذکر درس اخلاق مجبوربه شکستن سکوت خود شود.

مرز باریکی است میان محافظه‌کاری و اصولگرایی، هم‌چنان که این مرز باریک میان اصلاح‌طلبی و تجدیدنظر طلبی ساختار شکنانه وجود دارد. هرچند میدان سیاست محل کاوش و جستجوی نیات افراد نیست اما برای تشخیص میان هر یک از طرفین ذکر شده، لازم است تا نیت کنش‌گر و فعال سیاسی از تمسک به هر یک از آنها احراز شود.

زمانی ممکن است درگاه و زمان پایبندی به اصول تنها به حفظ وضع موجود خود به هر قیمتی راضی شویم و یا در وجهی دیگر هر اصل و ساختار مغایر با منافع شخصی یا گروهی را زیر پا نهیم. اوضاع فوق نقطه‌ای است که ضلع مهم سیاست یعنی اخلاف در پای مطامع شخصی و گروهی قربانی شده و اتفاقاً سیاست یکی از میادینی است که اخلاق عملی بسیار مهم‌تر و اولی به اخلاق نظری است چرا که به واسطه وجود منافع متعین، پایبندی به اخلاف نیاز به عمل دارد.

مصاحبه شهردار تهران و اعلام موضع در خصوص انتخابات ریاست جمهوری را می‌توان یکی از نقاط عطف در فعالیت‌ها و کنش‌های سیاسی دانست چرا که تطبیق و تطابق بسیاری با عمل به اصول و تکیه به اخلاق سیاسی دارد.

اگر معتقدیم اسلامیت و جمهوریت دو رکن هویتی نظام را تشکیل می‌دهند، اگر باور داریم استمرار قدرت به قیمت تضعیف نظام یا نارضایتی مردم نامشروع است، اگر زیر بار مسئولیت رفتن منوط به انحصار راه خدمت در آن باشد و اگر تحلیل و تکلیف در لحظات تصمیم زمینه‌ساز شکل‌گیری آن تصمیم می‌شوند و اگر همه اینها در کنار هم اصول باوری فعالان سیاسی در ایران اسلامی را تشکیل می‌دهد، پس افراد و جریان‌هایی که اندیشه اصولگرایانه دارند (با تعریفی موسع و فارغ از دسته‌‌بندی‌های رایج سیاسی) می‌بایست این باورها را در میدان عمل و تصمیم به ظهور برسانند.

اعلام موضع شهردار تهران هرچند بازتاب‌ها، تفاسیر و تعابیر متفاوتی را به همراه داشته است اما اولاً مبارک‌ترین تالی آن، رها شدن مجموعه مدیریت شهری از بار سنگین و دل‌آزار تعابیر سیاسی از خدمت‌گذاری مدیریت شهری به مردم و بازتر شدن فضای خدمت‌رسانی و اثبات کارآمدی بود و ثانیاً این عمل را فقط و فقط باید در چارچوب عملی ساختن اندیشه‌های اصولگرایانه در روش و منش سیاسی تحلیل کرد و نه شویه‌ای برای بازی‌گری سیاسی و له یا علیه گروه یا فردی خاص.

امیدوارم تحلیل‌گران و اندیشمندان حوزه سیاست با این دید به آن بنگرند تا باب مباحث بیشتری گشوده شده و ان‌شاءا... تأثیرات مثبت آن در فضای سیاسی کشور مشاهده شود.

در طول دوران انقلاب اسلامی، جریان های ارزش مدار و اصولگرایان حقیقی همواره به تأسی از شهید مظلوم دکتر بهشتی که شعار «ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت» سرلوحه کارهایش بود، «تنها موقعی زیر بار سنگین مسئولیت می روند که راه دیگری برای ادای دین خود نداشته باشند» مطلبی که دکتر محمدباقر قالیباف، شهردار تهران نیز اخیراً در یک گفت وگوی رسانه ای بر آن تأکید کرده است. بر این اساس چه بسیار ارزش مداران و کارآمدانی بودند که علی رغم وجود برنامه مدون برای مدیریت کشور، هرگز وارد میدان نشدند تا مبادا عده ای و جریانی آنان را «تشنه قدرت» بنامند.

دکتر محمدباقر قالیباف نیز از جنس همین ارزش مداران است، آنگاه که می گوید «برنامه مدون و مدل بهینه برای اداره کشور دارم» اما اعلام می کند که «بنده هیچگاه داوطلب مقام و مسئولیت نبوده ام و همواره بر اساس وظیفه عمل کرده ام» و ادامه می دهد «می خواهم یک بار دیگر مانند دوران دفاع مقدس و به یاد دوستان و همرزمان شهیدی نظیر شهید باکری، شهید خرازی، شهید کاوه و شهید کاظمی ثابت کنم که فرزندان امام (ره) و انقلاب شیفته خدمتند نه تشنه قدرت و تنها موقعی زیر بار سنگین مسئولیت می روند که راه دیگری برای ادای دین خود نداشته باشند».

شهردار تهران با این جمله جواب کسانی را که در طول دوران مدیریتش در مدیریت شهری تهران سنگ اندازی کرده و کارهای وی را «اقداماتی انتخاباتی» می خواندند، داد تا بلکه آنها نیز به خود آیند و حقوق تصرف کرده مردم تهران را آزاد کنند تا شهرداری تهران بتواند بیش از پیش به خدمت رسانی در کلان شهر تهران بپردازد.

متأسفانه از زمان روی کارآمدن دولت نهم، صاحب نفوذان این دولت، گویی که سر دشمنی داشته باشند، جدال سختی را با شهرداری تهران آغاز کردند و در ابتدا علی رغم وعده های انتخاباتی خود مبنی بر «دعوت شهردار تهران به جلسات هیأت دولت» از دعوت دکتر قالیباف برای حضور در هیأت وزیران امتناع کردند و در مراحل بعد بودجه های مصوب برای مدیریت شهری تهران را به شهرداری ندادند تا به گمان خود از این طریق ناکارآمدی شهرداری تهران را نشان دهند و آن را در بوق و کرنا کنند، امری که هیچگاه محقق نشده است.

بر این اساس است که دکتر قالیباف همچون مصاحبه های گذشته، بر تداوم گفتمان اصولگرایی اصلاح طلبانه خود که «فرمول حل مشکلات» می داند، تأکید می کند، فرمولی که رهبر معظم انقلاب نیز آن را «راه صحیح» می خوانند. شهردار تهران که تقسیم بندی گروه های سیاسی به اصولگرا و اصلاح طلب راه اشتباه می داند، «پایایی انقلاب اسلامی» را «نتیجه اصولگرایی» و «پویایی» آن را نیز «محصول اصلاح طلبی» می خواند و معتقد است «هیچ یک از جریان های موجود سیاسی به تنهایی قادر به تحقق آرمان ها و شعارهای انقلاب نیستند».

دکتر قالیباف و همفکران وی معتقدند که مشکل امروز فرهنگ مدیریتی کشور عدم درک مفهوم واقعی اصولگرایی و اصلاح طلبی است، موضوعی که رهبر معظم انقلاب نیز بر آن تأکید دارند و می گویند «راه صحیح اصولگرایی اصلاح طلبانه است».

چهره ای که دکتر محمد باقر قالیباف از سیاست ورزی به طور عام واصولگرایی به طور خاص ارائه می دهد چهره ای به روز، کارآمد و اخلاقی است وبه حق می توان گفت که با توجه به عملکرد جریان اصولگرا در چهار سال گذشته این چهره می تواند در آینده ای نه چندان دور باعث تجدید اعتبار اصولگرایی و حتی سیاست ورزی در عرصه سیاسی کشور شود. اظهارات قالیباف را می توان سرمشق های جدیدی برای سیاستمداران وجریان های سیاسی موجود برشمرد که بنظر می رسد در پیدا کردن مسیر ارتباط با مردم در قالب سیاست مسیر خود را گم کرده اند.

قالیباف درادامه تدریس منظومه سیاست خود برای جریان های سیاسی کشوربه آنها می آموزد که برای ماندگاری در قدرت لازم است با استفاده از ظرفیت مدیریتی نخبگان توانمند فارغ از جناح بندی های سیاسی عمل کنند وبه تعبیردیگر شایسته سالاری را سرمشق مدیریت خود قرار دهند.این درس قالیباف ضمن آنکه متاثر از پایبندی به این آموزه در مدیریت شهر تهران است ناشی از نگاه انتقادی او به مدیریت کلان کشوردر 12 سال گذشته نیز هست که با تغییر دولت ها دچار نوسانات غیر متعارف وعزل ونصب های سیاسی زیان بار شده است.

قالیباف در این نقطه با وام گرفتن اصولگرایی اصلاح طلبی از بیانات رهبرانقلاب به فاصله عمیق دو جناح متعارف سیاسی کشور نیز اشاره می کند ونسبت به رواج اباحه گری ازیک سو وقدرت یافتن جمود وتحجر عقلی از سوی دیگر هشدار می دهد. این نیز درسی جامع شناسانه به گروههای سیاسی موجود است که جامعه در متن خود به دو صفحه مجزای اصولگرایی واصلاح طلبی تقسیم نمی شود. اگر اصولگرایی پایبندی به ارزشهاست واصلاح طلبی میل به پیشرفت است مردم ایران ضمن پایبندی به اصول خواهان پیشرفت نیز هستند وبه بیان دیگر ضمن پایبندی به آرمان های انقلاب مطالبات نوین و به روز خود را نیز پیگیری می کنند.

قالیباف سیاستمداری مدرن و اصولگرایی اصلاح طلب است که در شرایط شکسته شدن مرزبندی های مرسوم وکاذب سیاسی ظهور کرده است. وجود چنین مردانی در دهه چهارم انقلاب برای دستیابی به پیشرفت وعدالت و رسیدن به اهداف اصلی انقلاب و در عین حال فتح قله های پیشرفت جهانی غنیمت است.

عباس پازوكي -بالاخره بعد از مدت‌ها گمانه‌زني درباره حضور یا عدم حضور دکتر قالیباف در انتخابات آینده ریاست جمهوری‌، قالیباف بر شانس مسلم خود برای نشستن بر کرسی ریاست جمهوری چشم بست و اعلام نمود در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری داوطلب نیست.

این در حالی است که در طول ماه‌های گذشته، گمانه‌زنی‌های متعددی درباره رفتار انتخاباتی شهردار تهران در رسانه‌ها مطرح شده بود. در اين ميان قاليباف نيز مانند ديگر نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري از گزند تخريب برخي مدعيان اصولگرايي يا اصلاح‌طلبي در امان نبود.

در ميان استقبال خوبي كه نخبگان و دانشگاهيان و شهروندان تهراني از نامزدي احتمالي قاليباف مي‌كردند، برخي نيز تلاش كردند تا قاليباف را از نگاه عينك سياهي كه بر چشمان خود زده بودند ببينند و هر بار اتهامی به قالیباف نسبت دادند .

گروهي سياسي كه مدعي حمايت از دولت نيز بودند، عملکرد قوی قاليباف در شهرداری تهران را به انتخابات ربط مي‌دادند و مي‌گفتند : قالیباف برای کسب آرای مردم و پیروزی در انتخابات این کارها را می‌کند.

هر چند اگر كسي براي جلب رضايت مردم كار مثبت انجام دهد اشتباهي نكرده، اما واقعيت اين است كه برخي نيز كه قانوناً بايد با شهردار تهران و شوراي منتخب مردم تعامل و همكاري مي‌كردند بر اساس همين برداشت‌ها، رفتاري نادرست با شهردار محبوب مردم كردند.

آنها با اين گمانه سياسي كه شهردار تهران نامزد بالقوه رياست جمهوري است و با مديريتي كه وي دارد در صورت كمك تبديل به چهره‌اي محبوب‌تر از وضعيت فعلي مي‌شود از بديهي‌ترين وظايف قانوني و اخلاقي در قبال مديريت شهري پايتخت خود‌داري كردند و اين در ذهن مردم باقي مي‌ماند.

در سوي ديگر بازي‌هاي سياسي نيز برخی نیز چنین تحلیل کردند که قالیباف وارد میدان می‌شود تا رأی فلان نامزد انتخاباتی را بشکند و سبب شکست او شود. آنها در يادداشت‌هاي خود از قاليباف به عنوان چهره‌اي كه رسالتي جز شكست دادن نامزد مورد علاقه آنان را ندارد نام بردند و بدون ارائه هيچ تحليل منطقي و عقلاني اتهاماتي را به شهردار تهران نسبت دادند.

حتي اين تخريب‌ها محدود به همين‌ها هم نشد. با گذشت دو سال از انتشار كتاب «حكومت‌هاي محلي» قاليباف و تدريس آن در دانشگاه توسط وي، عده‌ای اين استاد جغرافياي سياسي را متهم به تلاش براي از ميان بردن انسجام ملي و وحدت مردم ايران كردند و عده‌اي نيز اين طرح را تلاشي انتخاباتي وانمود كردند.

خلاصه قاليباف هر كاري كرد، گفتند براي كسب قدرت است و هدفش جلب آراي مردمي است .

هر چند نگارنده اين سطور بر اين باور است كه اساساً مديريت كارآمد و جلب رضايت مردم كار اشتباهي نيست كه عده‌اي آن را وارونه جلوه مي‌دهند‌. با اين حال همه اين اتهامات ناشي از اين است كه يا عده‌اي قاليباف را نشناخته‌اند و يا باور ندارند كه در اين مملكت يك كارآمد هست كه هر كجا برود مي‌تواند با مديريت دانش محور و كارآمد خود رضايت مردم را جلب كند.

به هر حال حالا كه معلوم شده برخي تحليل‌ها درباره قاليباف ناشي از عدم شناخت وي بوده‌، به نظر مي‌رسد بايد تلاشي نو براي شناختن قاليباف صورت گيرد‌. باید هر تصویری که از این مرد در ذهن خود ساخته‌ایم پاک کنیم و از ابتدا او را آنگونه که هست بشناسیم و تصویری از او ارائه دهیم که منطبق با واقعیت باشد‌. قاليباف واقعي متعلق به هيچ جناح سياسي نيست‌. قاليباف واقعي نه راست است نه چپ‌. قاليباف واقعي مديري كارآمد است كه هيچ دلبستگي به مقام و قدرت ندارد و تنها براي انجام وظايفي كه مردم و نظام بر دوش او مي‌گذارند تلاش مي‌كند.

قاليباف تنها حدود چهار سال است كه بيش از هميشه مورد توجه اصحاب رسانه و تحليلگران سياسي قرار گرفته است‌. از زماني كه نامزد نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري شد و از فرماندهي ناجا استعفا داد‌. بنابراين بهتر است براي شناخت قاليباف يك بار ديگر به دوران فرماندهي ناجا برگرديم و از آنجا قاليباف‌شناسي را شروع كنيم.

قالیباف وقتی فرمانده نیروی انتظامی کشور شد که این نیرو به دلیل مواجهه با بحران کوی دانشگاه تهران‌، چهره‌ای به شدت مخدوش در نزد افكار عمومي و بوي‍ژه دانشجويان پیدا کرده بود. در چنین شرایطی و در زمان حاکمیت دولت و مجلس اصلاحات قالیباف به عنوان فرمانده نیروی انتظامی برگزیده شد. او برغم تصوری که در ایران وجود دارد و مطابق آن تعامل میان صاحبان افکار مختلف محال است، تلاش کرد با تعامل با همه ارکان حاکمیت از نیروی انتظامی چهره‌ای جدید و کارآمد بسازد.

به اذعان همگان قاليباف در ساختن این چهره کارآمد موفق شد و در عرض مدت زمان کوتاهی كاري كرد كه جدی‌ترین مخالفان وقت عملكرد نیروی انتظامی یعنی دانشجویان دانشگاه تهران نيز تبدیل به دوستداران عملکرد فرمانده جدید ناجا شدند‌. ناجا تبديل به نيرويي مدرن‌، كارآمد و مردم محور شد كه تلاش مي‌كرد با دانش روز خود را تطبيق دهد و امور را پيش ببرد.

قصد ندارم درباره آن دوران و اقدامات قالیباف در ناجا اين مطلب را ادامه دهم. چرا که همگان خوب آن دوران را به یاد دارند و خوب می‌توانند ناجای زمان قالیباف را با ناجای قبلش و حتی بعدش مقایسه كنند.

در چنین شرایطی عده‌ای از فعالان سیاسی از وی خواستند که نامزد انتخابات شود و نظرسنجي‌ها نيز نشان مي‌داد كه موقعيت مطلوبي در نزد افكار عمومي دارد‌. او نیز با جمع‌بندی شرایط آن زمان‌، درخواست‌ها را پذیرفت. قالیباف اما بر خلاف دیگر مدیرانی که نامزد انتخابات شده بودند از سمت خود در فرماندهی ناجا استعفا داد‌. کاری که نه مهرعلیزاده به عنوان معاون رئیس‌جمهور و رئیس‌ سازمان تربیت‌بدنی کرد‌، نه احمدی‌نژاد به عنوان شهردار تهران و نه هاشمی رفسنجانی به عنوان رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام.

اما قالیباف نه تنها از سمت فرماندهی ناجا استعفا داد‌، بلكه برای پرهیز از ایجاد هرگونه شائبه‌ای از عضویت در نیروهای مسلح کشور نیز استعفا داد و برای همیشه ردای سبز نظامی را کنار گذاشت‌. اما برخی رقبا دست از سر قالیباف بر نداشتند و او را متهم کردند که با ورودش به عرصه انتخابات زمینه‌ساز ورود غیر‌قانونی نظامیان به عرصه سیاسی خواهد شد! آنها اعلام کردند صدای پای «‌چکمه نظامیان‌» را می‌شنوند و...‌ .

سرانجام با تخریب‌هایی صورت گرفت‌، قالیباف تنها و بدون حزب و گروه و سابقه سیاسی آرای حدود 5/4 میلیون ایرانی را کسب کرد و البته پیروز انتخابات همان فردی بود که غیر‌نظامی بود!
اما آن دوستان هیچگاه حاضر نشدند پاسخ دهند که جرم قالیباف چه بوده است‌؟ تا‌کنون که قالیباف به عنوان نامزد مطرح بود‌، قصد طرح این پرسش را نداشتم اما الآن باید این سوال را پرسید مگر پوشیدن لباس رزم و دفاع از کشور و ملت جرم است‌؟ مگر اشکالی دارد که یک جوان برای دفاع از کشورش‌، از آسایش خود بگذرد و لباس رزم بپوشد و از مرزهای کشورش دفاع کند‌؟ مگر اشکالی دارد کسی که دوره‌ای از تمامیت ارضی کشورش دفاع کرده‌، از کسوت نظامی بیرون بیاید و وارد عرصه سیاسی شود‌؟

نکته تأسف‌بار این است که وقتی به انتخابات در کشوری مثل آمریکا نگاه می‌کنیم‌، می‌بینیم که آنها در اینگونه مسائل بهتر از ما عمل می‌کنند‌. در همین انتخابات اخیر بارها باراک اوباما از جان مک‌کین به خاطر حضور در عرصه‌های نظامی و جنگ‌هاي آمريكا تقدیر کرد‌. آنهم نه به خاطر حضور در یک جنگ دفاعی مانند جنگ ايران و عراق‌، بلکه به خاطر شرکت در یک جنگ تجاوزکارانه مثل جنگ ویتنام‌. بارها اوباما از سوابق نظامی سناتور مک‌کین تقدیر کرد و او را یک اسطوره خواند و ابراز شادمانی کرد که با چنین مردی رقابت می‌کند‌! اما در کشور ما یک سردار دوران دفاع مقدس را به خاطر شرکت در یک جنگ دفاعی به شدت تخریب کردند و می‌کنند‌. گويي شركت در جنگي دفاعي و دفاع از تماميت ارضي اين مملكت جرمي نابخشودني بوده كه هيچگاه نبايد كسي به جرم ارتكاب آن وارد حوزه‌هاي مديريتي كشور شود.

به نظر مي‌رسد كه پاسخ وجدان دوستان به اين پرسش كاملاً روشن باشد اما ظاهراً تمايلي ندارند به اشتباه خود در چهار سال گذشته اعتراف كنند و بگويند تصويري كه ما از قاليباف در نزد هوادارانمان ساختيم اشتباه بود. چرا كه همگان خوب مي‌دانند ميان نظامي‌گري و رفتار قاليباف تفاوت از زمين است تا آسمان‌. نمونه مديريت قاليباف ار مي‌توان در شهرداري تهران مشاهده كرد‌. در كدام قسمت مديريتي قاليباف به جاي استفاده از مديران متخصص‌، دانش‌محور و متعهد از نيروهاي نظامي غير‌متخصص استفاده كرد‌؟ حتي يك نمونه هم نمي‌توان پيدا كرد.

حتي بالاتر از اين در كدام يك از معاونت‌هاي شهرداري تهران و مديريت‌هاي ارشد شهرداري‌، چهره‌هايي سياسي و جناحي بدون در نظر گرفتن تخصص و اصل شايسته سالاري به سمت‌هاي بالا گماشته شده‌اند‌؟‌

بازهم بالاتر از اين. كدام عملكرد قاليباف در شهرداري تهران بوي سياست و انتخابات مي‌داد‌؟ آيا اتمام پروژه برج ميلاد انتخاباتي بود‌؟ آيا ساختن ده‌ها كيلومتر اتوبان و بزرگراه انتخاباتي است‌؟ آيا تلاش براي به سرانجام رساندن پروژه تونل توحيد انتخاباتي است‌؟ آيا ساختن ده‌ها كيلومتر مترو و تدوين برنامه جامع حمل‌و‌نقل و ترافيك تهران انتخاباتي است‌؟ آيا تدوين اولين برنامه پنج ساله شهرداري تهران انتخاباتي است‌؟ آيا راه‌اندازي خطوط اتوبوس‌هاي پرسرعت و تأمين اتوبوس‌هاي زيباي اين خطوط انتخاباتي است‌؟

اگر اينگونه باشد كه هيچ شهرداري در تهران نبايد كار مثبتي انجام دهد، چون همه كارهايش از ديد سياسيون انتخاباتي است.

البته این تخریب‌ها‌، اختصاص به یک جناح خاص ندارد‌. خیلی‌ها قالیباف را تخریب کردند‌. اما قالیباف با عملکرد درخشان خود در شهرداری تهران نشان داد که بهایی برای این تخریب‌ها قائل نیست و تنها به وظیفه‌اش در هر زمانی عمل می‌کند.

کارنامه درخشان قالیباف در شهرداری اما سبب شده‌، این ‌بار در میان هر دو جناح کشور درباره کارآمدی مدیریت قالیباف اجماع حاصل شود‌. از ميان هر دو جناح كشور نيز كساني بودند كه اصرار داشتند قاليباف مرد اين ميدان است و بايد وارد ميدان انتخابات شود. چرا كه به اعتقاد همه آنان قاليباف مديري توانمند و كارآمد است كه توان حل مشكلات موجود در كشور و تغيير وضع موجود را دارد.

اما این بار قالیباف برغم این اجماع در مورد مدیریتش حاضر به پذیرش نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری نشد.

در ميان خط به خط مصاحبه قاليباف كه بوي انصراف ضمني از نامزدي در انتخابات را مي‌داد‌، گلايه‌هاي آشكاري از وضع موجود در سياست و مديريت وجود داشت‌. شايد بهتر باشد يك بار ديگر مصاحبه شهردار تهران به خبرگزاري مهر را مرور كنيم و حرف‌هاي يك مدير كارآمد اما به نظر من دلسوخته اين نظام را تحليل كنيم.

بازهم تأكيد مي‌كنم قاليباف را بايد از نو شناخت.